Dec2010
Wauw, wat gaat de tijd snel. En wauw, wat ben ik laks in het bijhouden van deze weblog! Ik zal even een kort jaaroverzicht schrijven.
In februari of maart besloten onze kleine zijn papa en ik dat het wel klaar was tussen ons. Een tijdje losbollen en egocentrisch lekker alleen maar aan mezelf (en ukkie natuurlijk) denken, kwam hieruit voort. Een nieuwe liefde bood zich aan en daar heb ik het heel leuk mee gehad, tot het besef bij exlief en mij er in kwam sluipen dat we toch niet zonder elkaar konden. Het besef kwam bij mij pas nadat hij toch een beetje boel jaloers bleek te zijn en me dat toch meer deed dan ik in eerste instantie verwachtte. Erg lullig voor The New Man, maar deze begreep gelukkig dat dit kon gebeuren en al vond hij het jammer, gaf hij zijn beste wensen aan ons. Vind ik erg edelmoedig en onzelfzuchtig. Pluim voor jou!!
In mei ben ik na een tijdje er uit te zijn geweest (heb nog een tijdje gewerkt na het zwangerschapsverlof), ben ik weer aan het werk gegaan. Is leuk, bevalt goed, alleen erg druk op dit moment, maar dat gaat wel weer voorbij.
Twee vriendinnen zijn dit jaar bevallen, de een van een beeldschoon meisje en de ander van een prachtig mannetje.. Ik ben supertrots op deze mini's! Gelukkig hebben ze beide behulpzame papa's aan hun zijde.. Om het alleen te doen is erg zwaar.. Sinds een maandje of 4 is er weer "innerlijke rust" teruggekeerd. Begrijp me niet verkeerd, ik heb nooit of te nimmer 1 sec spijt gehad van mijn kleine mannetje of anders gewenst.. Alleen was er nooit tijd om even bij te tanken. Nu zijn papa weer volledig in beeld is, is de zorg verdeeld over beiden en zo komen we allebei toe aan even een momentje bijtanken. We willen nu ook 1x per maand of per 1,5 maand minimaal een avondje (/ met ons tweetjes) weg, zodat we niet alleen maar papa-en-mama-van zijn. En tot zover gaat dat heel fijn, je leert elkaar op een andere manier opnieuw waarderen. Wat dat betreft zit het goed hoor
De vlinders en kriebels van 3,5 jaar terug zijn weer vollop aanwezig en misschien zijn we wel kleffer dan ooit. We bekvechten ook wel hoor, maar dat is omdat we allebei ontzettend eigenwijs zijn en geen van ons beiden toegeeft.. Onze zoon is NET zo hahaha.
Kleine boef loopt inmiddels, brabbelt en zingt liedjes voor zichzelf. Nog niet helemaal verstaanbaar natuurlijk. Al zijn er kleine woordjes die hij graag rondstrooit: Die/ Kij- Kij (..kijken..), 'Ja!' DIE houdt in: aanwijzen met een vingertje en doorgaan tot hij datgene minimaal 1x heeft aangeraakt. Hier gaat KIJ-KIJ aan vooraf. JA gebruikt hij als hij juicht, dan gaan zijn beide armpjes de lucht in en juicht hij, Ja-roepend
Met kindlief ben ik ook erg gelukkig.. Hij doet het super en is een blij en tevreden mannetje..
Fijne feestdagen!
Misschien tot een volgende keer x
